Brand

Naast de expositie over de omgekomen zeelieden in de G61 bunker is er nu ook een blijvende expositie over de Terschellinger dwangarbeiders in de G35 bunker. Beide exposities zijn beslist de moeite waard om te bezoeken en in dit herdenkingsjaar maakt het ons nog steeds bewust van de verschrikkelijke periode in de geschiedenis die ook niet aan Terschelling voorbij gegaan is.

Weekblad de Terschellinger (www.deterschelinger.nl) heeft hieraan uitgebreid aandacht besteed en heeft ons onderstaand verslag en foto’s over de opening van de G35 doen toekomen. Waarvoor onze hartelijke dank.

Bron: Weekblad de Terschellinger13 augustus 2020

Vorige week dinsdag 4 augustus werd om 14.00 uur een indrukwekkende expositie geopend bij het Bunkermuseum op West-Terschelling in de speciaal hiervoor uitgegraven bunker G35. Het onderwerp van de expositie luidt: ‘De Terschellinger dwangarbeiders die in de Tweede Wereldoorlog te werk zijn gesteld in Duitsland’. Initiator van dit project, Heleen Rijf, heeft alle informatie samengesteld na vijf jaar grootschalig onderzoek. Haar vader, Iemke Kooijman, was een van de Terschellinger dwangarbeiders, al sprak hij nooit over die tijd.  

Gedenkplaat
Op een stralend mooie dag, met de zon hoog aan de hemel, verzamelden alle genodigden en geïnteresseerden zich bij de expositiebunker. Een gedenkplaat met daarop de 36 namen van de gedeporteerde Terschellingers – ontworpen door Jetze de Beer en Frans Schot en geschonken door Cultuur Historische Vereniging Schylge myn Lântse – werd onthuld door de bijna 100-jarige Piet Kaspers. Met trots trok hij de Terschellinger vlag van de gedenkplaat af en zette hiermee alle namen letterlijk in het (zon)licht. Ook zijn eigen naam, als de laatste nog in leven zijnde Terschellinger dwangarbeider, prijkt op de gedenkplaat. In kleine groepjes werd de expositie bewonderd waarna in het bezoekerscentrum nog werd nagepraat onder het genot van een hapje en een drankje.

Speurtocht
“Het niets weten over de tijd van mijn vader in Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft mij altijd dwars gezeten en is uiteindelijk de aanleiding van mijn speurtocht”, speechte Heleen Rijf. “Er was heel weinig bekend over de Terschellinger dwangarbeiders. Teunis Schol, die helaas niet meer onder ons is, waarschuwde mij hier toentertijd al voor. Teunis noemde het ‘een vergeten groep’. En dat is het ook. Het verhaal moest nog geschreven worden.”

Gegrepen
Enige informatie valt te lezen in het boek van Atte Hibma, ‘Strijd om vrijheid’. Hierin is beschreven hoe Hibma overleg voerde met de Duitsers om de uitzending van boeren en boerenzonen te voorkomen. Maar het oude oorlogspaspoort van haar vader leidde Heleen naar Walsrode/Bomlitz waar ze in contact kwam de stadsarchivaris. “Hij vertelde mij onder andere over de beruchte strafkampen en over de Ebia munitiefabrieken in Bomlitz en Liebenau. Ik werd enorm gegrepen door twee werkkaarten van Terschellinger dwangarbeiders die ik van hem kreeg. Dat was de start van het project.”

Informatiebronnen
Daarna zocht ze contact met Martin Guse, directeur van de Dokumentationsstelle Pulverfabrik in Liebenau. “Van hem kregen we heel veel informatie en een indrukwekkende rondleiding door het voormalige fabrieksterrein. Gelukkig kon ook Piet Kaspers mij nog veel vertellen over tijd in Liebenau en had ik contact met de kinderen van de Terschellinger dwangarbeiders. Hierdoor kon ik een dossier van iedere arbeider maken. Een lijst van 36 namen waarvan er 34 bij de munitiefabrieken hebben gewerkt, één in Jena bij Zeiss en één in Berlijn.” Het contact met de nazaten mondde zelfs uit in twee gezamenlijke reizen: een naar Liebenau en een naar Walsrode/Bomlitz. Een bijzonder samenzijn waar ook het idee voor de gedenkplaat ontstond.

Dagboekverhalen
“Vervolgens belandde ik in Lelystad bij Ingrid Wortel. Zij was in het bezit van dagboeken van haar schoonvader, de Terschellinger Gerrit Wortel, waarin hij zijn tijd in Duitsland bijhield. Informatie van onschatbare waarde, want zijn dagboekverhalen vormen nu de basis van deze expositie.” Het Bunkermuseum reageerde enthousiast op de vraag van Heleen om aandacht te besteden aan de Terschellinger dwangarbeiders. Vrijwilligers van de stichting Bunkerbehoud Terschelling maakten de bunker G35 gereed voor gebruik. Heleen: “Toen heb ik me wel even achter de oren gekrabd, want ik had aan misschien één vitrine gedacht.”

Archiefonderzoek
Om het verhaal compleet te maken, deed Heleen samen met haar man Cees een paar dagen onderzoek in het Arolsen-Naziarchief en het Tracing Center in Bad Arolsen (Midden Duitsland) waar de cirkel rond werd. “Daar zijn dertig miljoen originele documenten opgeslagen van nazislachtoffers, waartussen ik van bijna alle Terschellinger dwangarbeiders informatie vond die hun aanwezigheid in Duitsland bevestigde.”

Twee delen
Deze nieuwe expositie, mede mogelijk gemaakt door subsidie van het Iepen Mienskipsfûns en van de Gemeente Terschelling, bestaat uit twee delen. Een inleiding is gemaakt door Lieuwe Kaspers met uitleg over de Arbeitseinsatz en de Duitse propaganda voor en aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Daarna volgt het verhaal over de Terschellinger dwangarbeiders, samengesteld door Heleen. Frans Schot heeft geholpen bij het samenstellen van de expositie en Terschelling TV heeft van dit project een film gemaakt. Deze is ook te zien in een van de ruimtes van de expositiebunker.

Benieuwd naar de expositie? Het Bunkermuseum is geopend van dinsdag t/m zondag, kijk voor openingstijden op de website: www.bunkersterschelling.nl

Foto’s copyright Weekblad de Terschellinger.

Terschellinger zeelieden en zeelieden met eilander roots in de Tweede Wereldoorlog!

Ongeveer een jaar geleden zijn een aantal vrijwilligers van het Bunkermuseum Tiger gestart een tentoonstelling samen te stellen over de Terschellinger zeelieden en de zeelieden met eilander roots die waren omgekomen door oorlogsgeweld tijdens de Tweede Wereldoorlog.

In het boek “We vieren het pas als iedereen terug is” van Johan van der Wal wordt ruim aandacht besteed aan de zeevarenden die tijdens de oorlog op zee zijn gebleven. Voor het Bunkermuseum werd dit de lijst met namen waaraan we blijvend aandacht willen besteden op de Tiger. Doelstelling was deze tentoonstellingen te openen vlak voor de viering van onze 75 jarige bevrijding die gepland stond voor het weekend van 30 mei. Echter het coronavirus maakte al deze festiviteiten niet meer mogelijk.

Nu is de tentoonstelling klaar en 25 juli is de officiële opening.

Het betreft de volgende zeelieden:

Cornelis Thijs de Boer, Johan Ree, Pieter Smit, Jacob Drijver, Cornelis Smit, Hendrik Kuyper, Jouke Klein, Iemke Hutjes, Hendrik Krul, Johannes Berkhout, Cornelis Roos, Arien Doeksen, Jan Taylor Kraay, Arien Zeijlemaker, Willem Lieman, Jan de Groot, Pieter Meuldijk, Andreas Groendijk, Teeke Doeksen, Iemke Kuijper, Pieter Zeijlemaker, Gerrit Jan Smit, Willem Klein, Arien Bakker, Arend Bakker, Antonie Timme, Douwe Bakker, Jan Sieben, Doekele de Boer, Christiaan Kuijper, Klaas Albert Kuijper, Cornelis Bakker, Jord Ruijgh, Arnoldus Cupido, Pieter Brandenburg en Daniel Bonne.

Naast deze 36 mannen, waar aan wij in de tentoonstelling aandacht schenken, en die door oorlogsgeweld zijn omgekomen zijn er na de oorlog nog 7 zeelieden niet naar huis gekeerd. Deze zijn door een ongeval of ziekte overleden.

Dit zijn: Jan Wortel, Jacob Bokma, Jan Roos, Albert Roos, Jacobus Bakker en Gerrit Lieuwen.

Alphonsus Johannes van Lieshout stierf in Duitse dienst.

Deze tentoonstelling is vanaf 25 juli te zien in de G61 bunker. Deze bunker ligt ter hoogte van de auto-parkeerplaats op de Tigerstelling.

Maar wel veilig voor u als bezoeker en voor ons als vrijwilliger.

Vanaf 3 juni is het bezoekerscentrum op de Tigerstelling weer 5 middagen per week voor het publiek geopend.

In het bezoekerscentrum worden maximaal 12 bezoekers toegelaten.

Maak gebruik van de aanwezige ontsmettingsmiddelen, houdt 1,5 meter afstand tot anderen en volg instructies van de vrijwilligers op. 

Het gebruik van consumpties is alleen buiten op het terras toegestaan.

Belangrijk!! Stel uw bezoek aan de stelling nog even uit wanneer u gezondheidsklachten hebt.  

Rondleidingen kunnen weer worden gereserveerd via onze website, de start is op woensdag 10 juni a.s.

Ook hiervoor gelden de genoemde maatregelen.

Het aantal rondleidingen is nu nog beperkt tot één excursie op de middagen waarop het bezoekerscentrum is geopend, aanvang 13.00 uur.

Er is een aangepaste route en de groepsgrootte is maximaal 6 personen.

Dit weekend zou het 75 jaar geleden zijn dat Terschelling werd bevrijd als één van de laatste plaatsen in Nederland.

Eindelijk kon die verschrikkelijke vlag op de toren gestreken worden en vervangen door het rood-wit-blauw.

Een prachtig herdenkingsprogramma stond in de steigers, opgezet door veel vrijwilligers.

Helaas……het is anders gelopen.

Het moment is er echter niet minder om. Nog dagelijks mogen we ons er van bewust zijn wat het betekent om in vrijheid te leven.

Lees het interview met Piet Kaspers op de NOS.

https://nos.nl/75jaarbevrijding/bericht/2335480-terschelling-eindelijk-uit-isolement-na-komst-bevrijders.html?fbclid=IwAR1kNDEzKfhRG6dJpEYTrYJ9P3t9CDjQ49UDp39z437VzxfITpr6TGHT5eE

Weer eens even een berichtje vanaf de Tigerstelling. Misschien ben je ze ondertussen al eens tegen gekomen bijvoorbeeld op zijn website https://www.gromet.nl/ of op zijn kanaal op You Tube. De filmpjes van Germen de Groot uit Midsland. In deze periode, waarin mensen aan huis gebonden zijn en waarin veel Terschelling liefhebbers hun favoriete eiland niet kunnen bezoeken, legt Germen veel plekjes in beeld vast. Hij doet daar velen een plezier mee, de beelden zijn via de sociale media te bekijken. Via de Facebook pagina : “Germen Midsland” kan je zien wat Germen allemaal doet. .
Vandaag was Germen op bezoek op de Tigerstelling. Vanzelfsprekend met in acht neming van de gepaste afstanden hebben we een rondje gelopen en laten graag het resultaat zien. Zo kunnen we toch nog wat bij je zijn, want het is echt stil op de Tiger. Als vrijwilligers missen we elkaar maar ook onze enthousiaste bezoekers en volgers missen we ontzettend. Het is nu even niet anders, kijk maar even en blijf gezond, dat is nu het allerbelangrijkste !!!! .

Groet vanaf de Tiger.👍


Op 29-03-2020 zijn, in het onderstaande bericht, aanpassingen verwerkt.

Het bestuur van de Stichting Bunkerbehoud Terschelling heeft besloten, om in ieder geval tot 1 juni, te stoppen met alle werkzaamheden, van de vrijwilligers op de stelling, zowel op de zaterdagmorgen als op de woensdagavonden.

Het eerder genomen besluit om het bezoekerscentrum te sluiten en ook geen rondleidingen meer te geven is verlengd tot 1 juni!

Uiteraard houden wij rekening met de richtlijnen van de landelijke overheid en/of de veiligheidsregio Fryslân, mochten de dwingende adviezen wijzigen dan zullen wij deze zeker volgen.

Zodra er meer nieuws is, laten we dit natuurlijk weten.

Het BunkermuseumTerschelling is op zoek naar vrijwilligers die het bijzondere verhaal van de Tigerstelling laten leven voor bezoekers.

Medio 2015 is, na jaren van noeste arbeid, een deel van de voormalige Tigerstelling uit de 2e wereldoorlog voor het publiek opengesteld. Het resultaat mag er zijn. De vrijwilligers en bedrijven die zich hebben ingezet om het verhaal van deze voormalige radarcommandopost in woord en beeld voor het voetlicht te brengen hebben hiervoor veel waardering ontvangen. De Stichting mocht daarvoor de jaarlijkse waarderingsprijs “de Gouden Betonmolen”, in 2015 ontvangen van het Fortificatieforum. In 2019 werden we compleet verrast door een bezoek van Zijne Majesteit Koning Willem Alexander, een ongelofelijke eer.

Diverse bunkers op de stelling kunnen door het publiek van binnen worden bekeken tijdens rondleidingen. Een gids leidt de bezoekers aan de hand van het verhaal en de betekenis van de Tigerstelling door verschillende bouwwerken. Het voormalige Kantinegebouw op de stelling is omgetoverd tot expositie- en ontvangstgebouw. Hier kunnen bezoekers aan de hand van de beschikbare informatie en documentatie kennis nemen van de historie van de stelling en de rol van de Tiger gedurende de oorlogsjaren.

Sinds de openstelling is de belangstelling voor het verhaal van de Tiger enorm. Op verschillende momenten overtreft de vraag naar rondleidingen dan ook het aanbod. Dat heeft ook alles te maken met de beschikbaarheid van gidsen die het verhaal vertellen en de bezoekers meenemen op de ontdekkingstocht. Om zo weinig mogelijk mensen teleur te stellen kunnen we zeker nog enkele boeiende vertellers gebruiken. Zie jij jezelf in die rol van boeiende verhalenverteller over dit stuk Terschellinger oorlogshistorie kom dan eens langs op de Tigerstelling, elke zaterdagochtend zijn we er, loop een keer mee als het je leuk lijkt.

2020 is inmiddels een maand oud en vooruit kijkend kunnen wij nu al zeggen dat dit een bijzonder jaar voor ons en voor Terschelling gaat worden.

Bijzonder, omdat het in mei van dit jaar 75 jaar geleden is dat Terschelling bevrijd werd van de Duitse bezetter. De feitelijke bevrijding van Terschelling vond pas plaats op 29 mei 1945. Om 13.00 uur arriveerde die dag het Engelse artillerieregiment, ‘De Jaffa Force’ met 60 man en onder commando van Captain R.A. Johnston in de haven van Terschelling.  Captain Johnston was verantwoordelijk voor de ontwapening en evacuatie van de overgebleven, ca. 1200, Duitse bezetters.

De voorbereidingen voor een feestelijk programma op 30 en 31 mei a.s. zijn in volle gang. Er wordt bijna wekelijks druk overlegd over de activiteiten rond de komende bevrijdingsherdenking.

Op de stelling willen wij aandacht schenken aan de zeelieden die in oorlogstijd op zee zijn gebleven en de vreselijke rol die de Duitse U-boten in dat verband hebben gespeeld. Ook zal er aandacht zijn voor de Terschellingers die in de oorlogsjaren in Duitsland te werk zijn gesteld.

Om de tentoonstellingen hierover te kunnen realiseren wordt er keihard gewerkt aan en in de bunkers G35, bekend als de Fourier bunker, en de G61 om deze schoon, droog en ingericht te krijgen.

Overigens is in het bezoekerscentrum de rijk gedocumenteerde uitgave “Vrijheid” te verkrijgen, een boekwerk dat echt de moeite waard is.

Op het hele terrein van de stelling wordt nog steeds hard gewerkt om ruimte en licht te creëren middels het, uiteraard in overleg met SBB, kappen van bomen. De loopgraaf naar de Sleutelbunker gaat ook aangepakt worden. Rond de Wache staan nu betonnen versperringspalen, dat geeft al een heel andere aanblik.

De Bertha is weer bezocht door het ICT college uit Zwolle om de vorderingen voor het aanlichten van de Seeburg-tafels te testen. Dat gaat nu echt de goede kant op.

In januari was er weer een gezellige, prima verzorgde, nieuwjaarsborrel met de vrijwilligers, waarbij Klaas Wagenaar, meer dan terecht, in het zonnetje werd gezet voor al zijn werk aan de Seeburgtisch en in de Fuhrungsraum. Een “Gouden Seeburgtisch” en onze dank. Van harte Klaas het is je gegund.

Helaas zijn er voor ons minder leuke berichten te melden. Enkele van onze bijzonder enthousiaste en zeer actieve jonge vrijwilligers  gaan ons voor korte of langere tijd verlaten. Vanwege afstudeerstages of om zelfs het eiland definitief te verlaten.

We gaan Luc, Koen en Bart node missen. Niet alleen vanwege hun handige handjes, maar het zijn fantastische rondleiders en dat wordt straks een groot gemis. Voor ons achterblijvers vallen er zo wel gaatjes in de bezetting.

Dus als er enthousiaste lezers zijn die het leuk vinden om het verhaal van de Tigerstelling in de rondleidingen te vertellen kom gerust eens langs op zaterdagochtend, jullie zijn van harte welkom !

Vier dagen voor kerstavond 2015 kreeg Dick Jansen uit Burgum het idee om op de oorlogsgraven in zijn woonplaats een lichtje te branden, net zoals dat al 25 jaar gebeurde op de Canadese begraafplaats in Holten. Zijn tweede gedachte was waarom kan dat niet in heel Nederland?

En dat kan…

Op 440 oorlogsbegraafplaatsen in Nederland brandt op kerstavond, vanavond dus, een lichtje op zoveel graven, uit respect voor hen die hun leven gaven voor onze vrijheid.

24 december 2019 waren we met velen bij elkaar om de lichtjes op de graven op de geallieerde begraafplaats aan de Longway te plaatsen. Mooi om te zien dat er veel kinderen bij waren die allemaal druk in de weer waren om bij elk graf een lichtje te plaatsen.

Toen Kees Jan Doeksen de bijeenkomst afsloot met de Last Post was het stil…echt stil. Dat kwam binnen…erg indrukwekkend en respectvol.

Het jaar zit er al weer bijna op, een geweldig en koninklijk jaar voor de bunkerclub waarop we met héél veel voldoening terugkijken.
Bij deze een kerst- en nieuwjaarsgroet vanaf een stormachtige Tigerstelling.
Dank je wel dat je bij ons was op wat voor manier dan ook.🤝

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Vanaf 15 december t/m 5 januari 2020 zal er in de Aggregaat bunker een expositie van textielwerken en foto’s over de, op de Tigerstelling opgegraven, Skoda te  zien zijn.

Deze foto’s en werken zijn van de hand van Dirkje van der Horst – Beetsma, dochter van Roelof Beetsma.

Bij toeval werd in 2013 de auto van haar vader op Terschelling gevonden. De Skoda was in de oorlog door de Wehrmacht in beslag genomen en hij heeft hem nooit meer teruggezien.
30 januari 2013 zagen de dochters van Roelof Beetsma voor het eerst de restanten van de auto op Terschelling. Er was geen bodemplaat en er waren ook geen wielen. Met latjes ondersteund, als een puzzel werd de auto door vrijwilligers voor ze neergezet.
Dirkje heeft toen veel foto’s gemaakt van die presentatie en naar aanleiding daarvan heeft zij het textielwerk gemaakt.

Toegang expositie is gratis.
Alleen te bezoeken tijdens openingstijden van het bezoekerscentrum.

In de oorlogsjaren waren de zeestranden langs de kust afgesloten voor het publiek. Stranden werden “Sperrgebiet”. Er werden talloze bunkers langs de kust gebouwd, allerlei obstakels op de stranden aangebracht en mijnen voor de kust gelegd. Alles om een mogelijke invasie vanuit zee tegen te gaan. Als na de oorlog de stranden weer worden opengesteld voor “badgasten en pootjebaders” is het gevaar bepaald nog niet geweken. De in zee gelegde mijnen waren nog lang niet opgeruimd. Ze dreven nog volop in zee en spoelden dan ook her en der langs de kust aan met alle risico’s voor de strand bezoekers. Bij strandovergangen werd er met afschrikwekkende doodskoppen en waarschuwingsborden voor deze levensgevaarlijke dingen gewaarschuwd.

Na verloop van tijd zijn de waarschuwingstekens verdwenen. Maar op de Tiger hebben we er onlangs toch nog eentje een plek kunnen geven. Teunis Spits heeft voor ons twee van deze borden, volledig naar het origineel, vervaardigd en aan het Bunkermuseum geschonken. Onze uitgesproken dank daarvoor het geeft een prachtig stukje tijdsbeeld uit de periode vlak na de oorlog toen ook op Terschelling het strandleven weer langzaam maar zeker op gang kwam.

Dat Teunis nog veel meer moois maakt op het gebied van handgeschilderd vakmanschap kan je zien op zijn website www.futurerelics.nl en facebook.com/futurerelicsnl. Een bezoekje meer dan waard.

Op donderdag 26 september 2019 is op de Tigerstelling de 33.333ste bezoeker, voor een rondleiding met gids, verwelkomd.

In 2016 was het de bedoeling om op de Tigerstelling de 10.000ste bezoeker voor een rondleiding in het zonnetje te zetten. Om wat voor reden dan ook is dit aantal gemist en besloot het bestuur om dan maar voor de 11.111ste bezoeker te gaan. Dit werd een traditie want in 2018 konden wij met trots de 22.222ste bezoeker voor een rondleiding verwelkomen.

Het geweldige succes van de, zichzelf inmiddels Bunkermuseum Terschelling noemende, vrijwilligers en hun vele bezoekers bleek dit jaar. In iets meer dan een jaar tijd kwam al weer de 33.333ste voor een rondleiding met gids. Het succes is overweldigend. Want in deze aantallen zijn niet meegerekend de bezoekers die vrij rond komen lopen op de Stelling of die enkel een entreekaartje kopen voor bezoekerscentrum.

In de ochtend rondleiding, op 26 september om 10.00 uur van onze gidsen Sietze Hamstra en Hilbrand van Dijk, was het dan zover. De 16 bezoekers van de rondleiding kwamen niets vermoedend naar de Stelling. Aangezien het geen genummerde deelnemerskaarten zijn moest er geloot worden. Een van de 16 lootjes bevatte het nummer 33333.

De heer Thijs Hindriks uit Schoonebeek was de gelukkige die uit de hoge hoed van de voorzitter Jort Spanjer, ofwel het helmvergiet, als no. 33.333 naar voren kwam. Hij had de rondleiding op aanraden van Hille van Dieren geboekt en daar zal hij inmiddels geen spijt van hebben. Een bos bloemen en een boek over de Stelling gaan mee naar Schoonebeek. Van harte fam. Hindriks en natuurlijk dank aan alle bezoekers die al eens bij ons waren voor hun bezoek en belangstelling. We hopen dat jullie hebben genoten, blijf bij ons en kom “wer íes an”. Zie voor deze mijlpaal ook de Terschellinger nr 1760 van 3 oktober. Op naar bezoeker 44.444.

Een bijzondere ontmoeting op de stelling deze week.

Op 26 juni 1942 werd een Wellington-bommenwerper van het No. 305 Polish Bomber Squadron getroffen door een motorstoring. Het toestel was op de terugweg van een bomber-raid op Bremen. Aan boord bevond zich één van de beroemdste luchtvaartpioniers uit Polen, Stanisław Skarżyński. Deze man had een ongelofelijk staat van dienst en staat hoog in aanzien in Polen. In zijn geboorteplaats Warta staat zijn standbeeld en op diverse plaatsen in Polen zijn straten of instituten naar hem vernoemd, postzegels zijn uitgegeven. In 1933 vestigde hij een afstandsrecord door met een vliegtuigje van slechts 450kg van Senegal naar Brazilië te vliegen. Onbestaanbaar maar het lukte hem. In WO II speelde hij een belangrijke rol in het Poolse RAF-Squardron. Hij hielp veel Poolse vliegers naar Engeland waar zij ook meevochten tegen de Duitsers. Hoewel hij een opleidingsinstructeur was wilde hij zijn mannetje staan in gevechtssituaties in het Bomber Squardron. 
Hij maakte met zijn Wellington een noodlanding op een ruige Noordzee. Hij wist zijn bemanning in een reddingsvlot te krijgen. Maar toen hij zelf als laatste aan de beurt was, was het vlot al te ver afgedreven en kwam hij jammerlijk om het leven. Zijn lichaam spoelde op Terschelling aan en is op de Militaire Begraafplaats aan de Longway begraven.

Op 26 juni 2019 is deze opmerkelijke luchtvaart pionier herdacht.

Daarvoor kwamen zijn zoon Maciej Skarzynski en een luchtvaartdelegatie uit Polen onder leiding van Generaal Slawomir Zakowski naar Terschelling. Zij brachten een eervol eresaluut aan Skarzynski en plaatsten ook op de graven van andere omgekomen Poolse vliegers, vlaggen.

Namens het gemeentebestuur sprak loco-burgemeester Sietze Haringa en hij plaatste bloemen bij het graf. Indrukwekkend.

De volgende dag bracht Maciej Skarzynski een bezoek aan het Bunkermuseum. In het museum staat een geborgen stuk van het landingsgestel van een Wellington die behoorde tot hetzelfde squardron als dat van de vader van Maciej Skarzynski. Prachtige gesprekken hebben we kunnen voeren over wat er op Terschelling gebeurde en wij waren erg onder de indruk over wat hij allemaal over zijn vader kon vertellen. Namens het Bunkermuseum bood Jaap Spits de heer Skarzynski het boek aan dat gaat over de berging van de Wellington waarvan het stuk landingsgestel op de Tiger staat. Natuurlijk waren Edy en Henk van Sijp bij alle momenten aanwezig als adoptant van het graf van Stanislaw Skarzynski. Een band die is uitgegroeid tot een ware vriendschap, ontroerend.

Ook al was het verhaal van Skarzynski niet onbekend dit kwam toch wel even binnen….zo bijzonder, zo mooi..kippenvel.

Op zaterdag 25 mei was er tijdens de Bunkerdag op de Tigerstelling een Opel Blitz uit WOII te zien.

Deze auto is door een Terschellinger op één van z`n jaarlijkse bezoeken aan Normandië ontdekt bij een wijngaard.

Hij heeft de auto van de eigenaar kunnen overnemen en uiteindelijk naar Nederland gehaald. De auto is alleen motorisch in orde gemaakt en de rest blijft zoals hij er nu ongeveer uitziet. Hij is in het verleden ook al een keer verhuurd geweest voor film opnames.

De auto was ons ter beschikking gesteld door Camping Wulp.

Ook was op deze dag o.a. de Bertha commando bunker, de luchtafweerbunker en de speciaal voor deze dag geopende “Bekleidungskammer” oftewel de foeriersbunker te bekijken.

Bunkerdag is onderdeel van European Bunker Day, een initiatief van Atlantikwall Europe.

Bekijk ook eens onze Facebookpagina: BunkermuseumTerschelling


Het bunkerproject op Terschelling wordt mede mogelijk gemaakt door:
sponsors Bunker project Terschelling De volgende personen of bedrijven hebben een donatie gedaan aan Stichting Bunkerbehoud Terschelling:
Donateurs Stichting Bunkerbehoud Terschelling
Copyright 2017- 2020 - Stichting Bunkerbehoud Terschelling | vormgeving sponsors